داغ جوون دیده ی پرپر منم
مسلخ سروای تناور منم
باغ گل بی بر و بی برگ من
غربت آهوی جوون مرگ من
ناجی باغ گل بی برگ کو
ضامن آهوی جوون مرگ کو
شب شد و پیک تب و غم سر رسید
عطر گلاب از خود قمصر رسید
جنگو جلو جهلو جنون آوردن
دختر شاه پریونو بردن
حاله من از رفته و مونده بد شد
قالیه کرمون تو دبی لگد شد
غیرت من خواب بیابون شده
بی تو کفن خواب خیابون شده
بغض من از سنگو سفاله ولی
این منو این گریه بگو یا علی
هق هق ابرای جهان در توئه
آخ نگو بغض اخوان در توئه
رحم به ابرای بهارم کنین
شاخه گلی خرج مزارم کنین
جهلو جلو جرمو جنون آوردن
دختر شاه پریونو بردن
دست عجم خار رطب میخوره
شیره ی نخلا رو عرب میخوره
تا میری آتیش بکشی غماتو
پیرهن عثمون میکنن صداتو
از منو از غیرتم ای هم قفس
گریه به خاک پدری موند و بس
تا میری آتیش بکشی غماتو
پیرهن عثمون میکنن صداتو
تا میری آتیش بکشی غماتو
پیرهن عثمون میکنن صداتو
دیدگاه های شما